[EXSH] Hell Rising

posted on 23 Nov 2012 01:35 by melionar
ส่งมิสชั่นฮว๊าฟฟฟฟฟ
 
เอนทรี่นี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ
 
 
 
จาก EVENT นี้ 
นี่จะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน NYC ค่ะ
 
 
        .....................................................................................................
 
 
Hell Rising 
 

          ร้านไอศกรีมขนาดใหญ่ในมหานครนิวยอร์คเต็มไปด้วยลูกค้ามากมาย
ที่นั่งพูดคุยกันเสียงดังไปทั่วร้าน แม้ท้องฟ้าจะแปรเปลี่ยนเป็นสีดำแล้วก็ตาม 
แสงสีและความวุ่นวายก็ยังคงมีให้เห็นได้ทั่วไปในเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คน 
พาเฟ่ต์แก้วสูงตรงหน้าถูกถ่ายรูปหลายมุมจนชายผมบลอนด์พอใจ นิ้วเรียว
แตะบนหน้าจอมือถือเข้าแอพพลิเคชั่นเพื่ออัพโหลดรูปของกินที่เพิ่งถ่ายมา
แม้จะอยากกินแค่ไหนก็อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปซักนิด กลุ่มวัยรุ่นเจ็ดแปดคนนั่ง
ล้อมโต๊ะที่เต็มไปด้วยไอศกรีมพาเฟ่ต์หลากสีสัน พนักงานสาวหันมามองยิ้มๆ
กับชายคนเดียวในกลุ่มที่มัวแต่ถ่ายรูป

          มันคงจะเป็นวันธรรมดาๆทั่วไปที่เขาจะมานั่งกินอะไรหวานๆแก้เซ็ง
แต่วันนี้ดูเหมือนจะมีอะไรที่น่าสนใจยิ่งกว่าการได้กินไอศกรีมของโปรด

         นักศึกษาหนุ่มผมบลอนด์ตักของหวานตรงหน้าขึ้นมาใส่ปากไม่หยุด
แม้สายตาจะเหม่อมองออกไปที่ร้านขายชุดแต่งงานฝั่งตรงข้าม แต่สิ่งที่เขาสนใจ
ไม่ใช่ชุดสูทที่ถูกตัดเย็บอย่างดีหรือกระโปรงสีขาวฟูฟ่อง...
 

          หุ่นในชุดเจ้าสาวขยับนิ้วไปมาเพียงชั่วพริบตาที่รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้า
คนที่กำลังเหม่อมอง ทว่ากลับไม่มีใครสังเกตเห็น ภายนอกกระจกใสของร้าน
ไอศกรีม ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาเดินกลับบ้าน ไม่มีใครสนใจจะมองข้างทาง...


             “เฮ้ย... จอนเป็นไรเพื่อนคนหนึ่งยกช้อนที่เลอะไอศกรีมขึ้นมาสะกิดไหล่
เจ้าของชื่อที่หันมามองอย่างเคืองๆขณะที่หยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาเช็ดแขนเสื้อ

          “เหม่อนิดหน่อย...จอนหันมาตักไอศกรีมในถ้วยแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อถ้วยแก้ว
ตรงหน้าของเขาว่างเปล่าไปซะแล้ว เสียงถอนหายใจเสียงดังของเขาทำเอาเพื่อน
คนอื่นหันมาขมวดคิ้วมอง
 

          “นี่จะสั่งถ้วยที่สี่มั้ยวะ ข้าวเย็นก็กินแล้วไม่ใช่เรอะคำถามของเพื่อนได้รับ
คำตอบทันทีเมื่อจอนกวักมือเรียกพนักงานมาสั่งอีกถ้วยเรียบร้อยแล้ว เขานั่งรอ
พาเฟ่ต์อย่างใจจดใจจ่อจนกระทั่งมันถูกยกมาเสิร์ฟ

          แต่ไม่ทันที่เขาจะได้เอาช้อนลงไปตักพาเฟ่ต์ของโปรด ถนนที่ตัดหน้าร้าน
ก็เต็มไปด้วยความโกลาหลในไม่กี่นาทีที่เขาละสายตาออกมา มนุษย์เงินเดือน
ต่างวิ่งย้อนไปกลับไปยังทางที่พวกเขาเดินมา



         สิ่งมีชีวิตหน้าตาประหลาดที่จอนเคยเห็นในทีวีออกมายืนอยู่บนถนนที่
ดูวุ่นวายยิ่งกว่าเดิม


         เสียงหวีดร้องของเหยื่อที่หนีไม่พ้นเรียกให้คนในร้านหันไปมองอย่างสงสัย

         คนที่ยังปลอดภัยอยู่ในร้านต่างพากันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเหตุการณ์
ตรงหน้าอย่างไม่รู้สึกรู้สา เช่นเดียวกับคนที่กำลังยิ้มกว้างกับความตื่นเต้นตรงหน้า

        ในที่สุดก็ได้เจอตัวเป็นๆซักทีนะ... ไอ้หัวฟักทองเน่า...

        จอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกภาพเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆของเขา แต่สายตา
ที่ลุกวาวกลับมองไปยังหุ่นตัวเดิมด้วยความสนุกเล็กๆ

         หุ่นในชุดเจ้าสาวแสนสวยทุบกระตกตู้โชว์ออกมายืนขวางผู้คนที่พยายาม
จะวิ่งหนี หญิงวัยทำงานคนหนึ่งที่วิ่งมาเจอหุ่นเจ้าสาวเดินเข้ามาขวางทางหนีถึงกับ
ร้องเสียงหลง เมื่อสัตว์ประหลาดอยู่เบื้องหลัง และตรงหน้ายังจะมีหุ่นที่มีชีวิตขึ้นมาอีก
เสียงฮือฮาในร้านดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีเหตุการณ์ใหม่ที่น่าตื่นเต้นกว่าเดิม
 
        “เห้ยยยยยยยยยยยยย หุ่น!!! พวกแกเห็นเหมือนกันมั้ยวะ!เพื่อนตัวสูงในกลุ่ม
ชี้มือไปยังหุ่นสีขาวที่ยืนแกล้งคนที่กำลังหนีตาย
มันจะช่วยคนอื่นแบบพวกฮีโร่รึเปล่า

        ไม่มีทาง...


        ไวเท่าความคิดของจอน หุ่นเจ้าสาวหันมาชูนิ้วกลางให้เจ้าของคำถาม พร้อมกับ
รอยยิ้มบางๆของคนบางคน เจ้าสาวไร้ชีวิตแกล้งช้อนตัวของพนักงานในชุดสูทผูกไทด์
อย่างดีขึ้นมา แล้วจับร่างนั้นโยนกลับไปหาเจ้า
Pumpkin Head ที่กางกงเล็บแหลมคมออก
พร้อมจะปลิดชีวิตของเขา แต่ก็โชคดีไปเมื่อชายที่น่าสงสารคนนั้นลุกขึ้นวิ่งหนีเข้าไปยัง
ตรอกข้างๆได้ทันเวลา

          เสียงเล็บของสัตว์ประหลาดหัวทุยครูดกับผิวคอนกรีตเป็นรอยจนเกิดเป็นเสียง
แสบแก้วหู มันยกป้ายห้ามจอดข้างถนนขึ้นมาปาใส่เจ้าสาวที่ยืนกอดอกอยู่ในระดับสายตา
ของมันพอดิบพอดี แต่หุ่นในชุดกระโปรงสีขาวก็ยังยืนเฉย จนหุ่นเจ้าบ่าวอีกตัวรีบพุ่งมา
คว้าป้ายนั้นเอาไว้ก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามาพังหัวของเจ้าสาว ผู้คนในร้านต่างงงงวยกับ
เหตุการณ์ตรงหน้า เสียงคุยจอแจดังจนจอนหงุดหงิดและเริ่มรำคาญความวุ่นวายภายในร้าน

          เจ้าสาวที่คงจะสวยหากมันเป็นมนุษย์ยกมือขึ้นหักคอหุ่นเจ้าบ่าวที่เข้ามารับป้าย
ปกป้องเจ้าสาวของเขา หัวเจ้าบ่าวในมือถูกเขวี้ยงใส่เจ้าหัวฟักทองอย่างแรงจนมันพุ่งลง
กองกับพื้น หุ่นชายวิ่งเข้าไปหามันด้วยความเร็ว กดเข่าพลาสติกอย่างแข็งลงบนร่างของ
สัตว์ประหลาด ถึงแม้จะโดนหักคอทิ้งไปแล้ว แถมยังโดนพัมกิ้นเฮดใช้เล็บแหลมตเข้าตะปบ
จนแขนขาดจากร่าง แต่หุ่นสีขาวในชุดสูทเนี๊ยบก็ยังคงเคลื่อนไหวต่อราวกับมีเส้นใยที่มอง
ไม่เห็นเชื่อมร่างของมันเอาไว้ทุกส่วน นิ้วทั้งสิบฟาดลงกับพื้นคอนกรีตจนหัก แต่กลับทำให้
มันแหลมคมไม่ต่างจากเล็บสัตว์ประหลาดตรงหน้า และมันก็คมมากพอจะสร้างบาดแผล
ให้สิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับสัตว์เลื้อยคลายได้

         นิ้วที่แหลมคมทั้งสิบจิกลึกลงไปที่หัวรูปทรงประหลาดจนเลือดสีสดพุ่งออกมาจาก
บาดแผล เศษเนื้อ บางส่วนถูกดึงออกมากระจายเต็มพื้นถนน จนคนที่มองอยู่ในร้านถึงกับ
ต้องยกมือขึ้นปิดปาก บางคนเริ่มหันหน้าหนีภาพที่เห็นแต่มือกลับยังคงถือโทรศัพท์เอาไว้
เพื่อบันทึกภาพ


         มาแค่ตัวเดียวก็ไม่เท่าไหร่นี่... เสียดายจังแฮะ...

         หุ่นเจ้าสาวเดินกรีดกรายด้วยท่าทีที่ดูสง่างามเข้าไปหาสัตว์ประหลาดที่อาการสาหัส
มือพลาสติกสีขาวที่ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหนเอื้อมลงไปกระชากหัวของพิมกิ้นเฮดจนหลุด
ออกมาเลือดไหลเป็นทาง หุ่นสีขาวทั้งสองถูกย้อมด้วยสีเลือดจนเลอะไปทั้งตัว เจ้าบ่าวไร้หัว
ลุกขึ้นโค้งให้เจ้าสาวที่ถือหัวสัตว์ประหลาดไว้ประหนึ่งช่อดอกไม้ในงานแต่งงาน หุ่นทั้งสอง
เดินกลับเข้าไปในตู้โชว์ที่พังยับเยินพร้อมหัวพัมกิ้นเฮด


         แฮปปี้เอ็นดิ้งสินะ... หึ

         และทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ มีเพียงความเสียหายและเศษซากของพัมกิ้นเฮดและ
ถนนไร้ผู้คนเท่านั้นที่ทำให้ถนนสายนี้ดูแตกต่างออกไป ลูกค้าในร้านกลับมานั่งเขี่ยไอศกรีม
ในถ้วยด้วยสีหน้าที่หดหู่ หลายๆคนไม่กล้าแม้แต่จะเดินออกจากร้านไปแม้เหตุการณ์จะสิ้นสุด
ลงแล้ว บางคนก็กินแทบไม่ลงเมื่อหันไปเห็นเศษเนื้อกองอยู่เต็มพื้น

        ผิดกับจอน ที่หันมานั่งกินพาเฟ่ต์ที่ละลายไปซะครึ่งแก้วแล้วด้วยท่าทางปกติ จนคนอื่น
ในโต๊ะถอนหายใจ

       “ยังจะกินอีกหรอ 
       “มีเรื่องแปลกๆต่อหน้าต่อตาแล้วจะกินไอติมไม่ได้รึไง? เสียดายของจอนยักคิ้ว
แกล้งปั้นสีหน้าเครียดเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เพื่อนๆสงสัย
ยิ่งน่ากลัวก็ต้องกินของหวานเยอะๆดิวะ
จะได้ไม่เครียด มันบำรุงสมองเว้ย

        ไม่ต้องขอบคุณที่ผมเป็นบาทหลวงให้หรอกนะ...

        ความคิดชั่ววูบเกิดขึ้นเมื่อจอนหันไปมองหุ่นสองตัวที่เสื้อผ้าเลอะเทอะไปหมดแล้ว
รอยยิ้มมุมปากปรากฎอีกครั้ง บนหน้าของคนที่ตั้งหน้าตั้งตาจัดการพาเฟ่ต์ตรงหน้า

 

        อย่างน้อยวันนี้ก็ไม่น่าเบื่อจนเกินไป...

 


 

          • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • 


 
จบแล้ววววววววว ส่งทันด้วย~ เดธไลน์มากไป~ 

ช่วงนี้ปั่นงานที่ม.กระจายเลยค่ะ งานเก่าไปงานใหม่มา อ.ใจร้าย T_T

นี่ยังไม่ไฟนอลเลยนะะะะะะ ทำไมงานมันเริ่มมาแล้วเนี่ยยยยย T[]T

เราหายจากทวิตไปเป็นอาทิตย์เลย... ขอโทษนะคะ T^T (อีโมจะเยอะไปไหน...) 

ตอนส่งโปรไฟล์เราลืมบอกว่าจอนชอบกินของหวาน Orz (ใส่อีโมอีกแล้ว...)

 

น้องต่ายคะ เราจะพยายามจีบนะ จอนแม่งเอ๋อและซื่อเกินไปปปปป

 

ฝากด้วยค่ะ ♥ 

 

 

 

edit @ 23 Nov 2012 09:53:22 by MeLi X MeLi

Comment

Comment:

Tweet

ชอบที่ยังอุตส่าห์ควบคุมให้กลับไปยืนในร้านอีกนะคะ 555
โธ่ เจ้าสาวถือหัวพัมพ์กินเฮดแทนช่อดอกไม้ ส่วนเจ้าบ่าวไม่มีหัว แบบนี้ก็จุมพิตเจ้าสาวไม่ได้พอดี
น่ารัก
เจ้าสาวโหดมากค่ะ
หวังว่างานแต่ง(?)จมมจ.จะไม่เป็นแบบนี้ ฮา

#8 By +tUai+ on 2012-11-24 21:21

จอนดูจิตๆ แต่ได้ใจมาก เลือดสาดกระจาย ชอบอ่ะ หุ่นเจ้าสาวกับเจ้าบ่าวเท่มาก ดูท่าจอนจะทำให้หุ่นมีความเท่ขึ้นมาได้เมื่อมันขยับ เป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

#7 By FIEPun on 2012-11-24 14:20

จอนโหดแท้ ผมสารพัมกิ้นเฮดไงไม่รู้สิ;w;
เราจิตนาการตามตอนหุ่นสู้ ดูดี=w=

#6 By กรูมันเทพ on 2012-11-24 08:37

ใช้หุ่นต่อสู้แบบตัวเป็นๆ!!! ,,*[]*,,
จอนนี่คุงดูมีทัศนคติงดงามดีนะคับ ชอบจริงๆ~
เขียนมิชชั่นแรกด้วยสิ! จะได้รู้ที่มาที่ไปของจอนนี่คุงอีกไงฮะ #ไซโค #หาเพื่อนทำมิชชั่นย้อนหลังด้วยกัน

#5 By RACK666 on 2012-11-24 02:47

[Checked]

#4 By EXTEEN SUPERHEROES on 2012-11-23 22:46

อุ้ยชอบจังเลย แต่จอนนี่ดูจิตๆ ดีนะคะ แต่ชอบบบ

#3 By - Loin - on 2012-11-23 14:40

หลงรักหุ่นเจ้าสาวเลยฮร่ะ
ขอแต่งานกะเธอแทนได้มุ้ย /หุ่นเจ้าบ่าวตบตาย

#2 By Ririn_the_Crazydoll on 2012-11-23 14:38

(หุ่น)บู๊มันส์มากเลยค่ะ 
พลังของจอนน่าสนใจดีนะคะ ดูเป็นคนใจเย็นดีด้วย
จะรอตามอ่านต่อค่า cry

#1 By Wolf.G on 2012-11-23 14:11